Onların görevi yalnızca yangınlara koşmak değil. Bir fırtına çıkıyor, devrilen ağaçlar yolları kapatıyor; bir sel riski oluşuyor, ilk sahaya inen yine onlar oluyor. Gecenin bir yarısı, sabahın en erken saatinde, tatilin tam ortasında… Saatin, günün, bayramın hiçbir önemi yok. Nerede bir tehlike varsa, nerede bir yardım çığlığı yükseliyorsa, itfaiye ekiplerimiz orada.
Basında, Denizli Büyükşehir İtfaiyesi’nin 2025 yılına dair mücadele verilerini gördüm. Rakamlar soğuk gibi görünür ama o sayıların her biri bir hayat, bir ev, bir ağaç, bir umut demek. Onların sahada verdiği mücadelenin zaten farkındaydık; fakat verilerle somutlaştığında, içimdeki minnet duygusu bir kez daha derinleşti.
Denizli Büyükşehir İtfaiyesi, son yıllarda yalnızca ekipman gücüyle değil; eğitimli personeli, olaylara hızlı ve etkili müdahalesiyle de örnek teşkil eden bir kurum haline geldi. Ancak beni asıl etkileyen, işin teknik tarafı değil. Beni etkileyen, o fedakârlık ruhu.
Alevlerin ortasında, dumanın içinde, tehlikenin en yakın noktasında dimdik duran o insanlar… “İnsan hayatına dokunmak” ifadesinin en gerçek, en sahici karşılığı onlar. Her müdahalede, her kurtarmada, her başarılı operasyonda bu ruhu görmek mümkün…
Bu şehir geceleri daha huzurlu uyuyorsa, bunu onlara borçlu…
Bu şehir yarınlara umutla bakabiliyorsa, bunda onların payı büyük…
Denizli, size minnettar…
Görünmez kahramanlarımıza, ateş savaşçılarımıza yürekten teşekkürler.
Unutmadan; zor anlarımızda yanımızda olan diğer kurum ve kuruluşlarımıza da değinmeden geçmeyelim… Denizli Orman Bölge Müdürlüğü, AFAD, ilçe belediyelerin ekipleri, STK’lar ve çok daha fazlası…
Zor günlerimizi kolaylaştıranlar… İyi ki varsınız…
Kalın sağlıcakla…