Denizli Haber- İntihar vakalarında toplumsal ve ekonomik faktörlerin rolüne değinen Özdemir, "Beklentiler ile gerçekler arasındaki fark daha görünür hale geldiğinde özellikle psikolojik dayanıklılığı düşük bireylerde umutsuzluğu derinleştirebiliyor. Toplumsal olarak yalnızlaşma ve sosyal destek ağlarının kopması da süreci derinleştiriyor. Yani sorun genelde tek bir nedenden değil, birikimli stres yüküyle ilgili. Psikolojik açıdan uzun süren stres, umutsuzluk ve gelecek hakkında karamsar bakış açısı riskli bir zemin oluşturuyor.” dedi.
İntihar riskini tetikleyen temel psikolojik etkenlerden bahseden Özdemir, "En güçlü psikolojik risk etkenleri arasında umutsuzluk, değersizlik hissi ve kişinin kendini bir yük gibi algılaması yer alır. Depresyon, yoğun anksiyete, travma öyküsü ve madde kullanımı da riski belirgin şekilde arttırır. Kişinin diğer insanlar tarafından anlaşılmadığı düşüncesi ya da hayatını olumsuz etkileyen önemli olayların düzelmeyeceği şeklindeki düşünce kalıpları önemli uyarı işaretleridir. Duyguları ifade etmek ve yönetmekte zorlanmak, yardım istemeyi zayıflık olarak görmek de riski arttıran önemli unsurlardır” ifadelerini kullandı.
"Kırmızı bayraklara" dikkat!
Çevredeki kişilerin dikkat etmesi gereken işaretlere dikkat çeken Özdemir şunları kaydetti: ”Ani içe kapanma, vedalaşır gibi davranışlar, artık kimseye yük olmayacağına dair söylemler önemli uyarı işaretleridir. Kişi maskeli depresyon adı verilen kendi işlevselliğini devam ettirdiği ama arka planda yoğun duygular hissettiği dönemlerden de geçebilir. Dışarıdan bakıldığında her şey yolunda gözüktüğü için uyarı işaretlerini fark etmek zorlaşabilir. Daha önce keyif aldığı şeylere karşı ilgisizlik, ani duygu değişimleri ve umutsuzluk ciddiye alınmalıdır. Bu sinyaller görüldüğünde yargılamadan dinlemek ve profesyonel destek için cesaretlendirmek oldukça önem taşır. Ölüm ve intihar ile ilgili düşünceleri konuşmak riski arttırmaz aksine çoğu zaman koruyucu bir adımdır.”
